Kolegiata p.w. Wniebowzięcia NMP

Początki jednej z najbardziej znanych świątyń kaliskich, sięgają początków XIII wieku. Istniał wówczas w tym miejscu mały, drewniany kościółek, będący filią nieistniejącej już kolegiaty św. Pawła. W 1303 roku, dekretem arcybiskupa Jakuba Świnki, świątynia uzyskała rangę parafialnej. Natomiast w 1359 roku, abp Jarosław Bogoria Skotnicki, podniósł ją do rangi kolegiaty i wzniósł nowy, murowany budynek. W gotyckiej formie, kościół przetrwał do 1783 roku. Podczas wyburzania jednej ze ścian, zawaliła się znaczna część kolegiaty. Odbudowa nastąpiła już w 1790 roku. Zatraciła jednak w trakcie prac swój pierwotny, gotycki charakter, na rzecz barokowego. Do dziś, kościół, mimo kilkakrotnego uszkodzenia wieży, utrzymuje swój wygląd, nadany mu podczas odbudowy. Wyposażenie wnętrza pochodzi z XVIII i XIX wieku. Bezcennym skarbem bazyliki jest obraz Świętej Rodziny, podarowany kościołowi w 1670 roku, przez niejakiego Stobienię, jako wotum dziękczynne za cudowne uzdrowienie. Od początku otoczony został kultem przez wiernych składających liczne wota. W podziemiach grób prymasa Karnkowskiego.

Fotografie wykonane dzięki uprzejmości Parafii.