Chocz

Klasztor franciszkanów, kościół pw. Wniebowzięcia NMP wraz z pałacem infułatów...

Ogólne informacje

Duża wieś w powiecie pleszewskim, siedziba gminy Chocz. Liczy około 1700 mieszkańców. Pierwotnie był to gród książęcy przy trakcie Pyzdry-Kalisz, notowany w dokumentach od 1294 roku jako "Chodecz". Prawa miejskie nadano Choczowi w XVI wieku i jako miasto występuje już w źródłach pisanych z 1521 roku. Wojny szwedzkie w połowie XVII wieku oraz odebranie przez Kazimierza Lipskiego mieszkańcom większości przywilejów przyczyniły się do upadku gospodarczego miejscowości. Chocz stracił prawa miejskie w 1870 roku.

 
Pokaż Wielkopolska na większej mapie

Będąc w Choczu warto także zobaczyć:

drewniany kościół w Czerminie ok. 10 km.
Pleszew ok. 12 km.
zamek w Gołuchowie ok. 20 km.
Pyzdry ok. 30 km.

Nad Prosną

Klasztor

Zespół klasztorny reformatów z XVIII wieku wzniesiony na miejscu poprzednich obiektów z drewna. Klasztor został skasowany decyzją cara w 1864 roku. Zakonnicy powrócili do niego ponownie prawie 60 lat później i przebywali w nim do 1957 roku. Od tego czasu obiekt służył żeńskim zgromadzeniom zakonnym. Po opuszczeniu przez siostry w latach 2003-2005 pozostawał niezamieszkały. 1 lipca 2005 roku, decyzją biskupa kaliskiego ks. Stanisława Napierały, klasztor wraz z kościołem zostały ponownie zwrócone franciszkanom. Obecnie trwa remont całego zespołu.

“Podobno któryś z opatów klasztoru w Choczu tak prześladował
zakonników, że ci pewnego razu uciekli, zabierając ze sobą wielki ołtarz z kościoła klasztornego.
Schronili się w Pleszewie i tu na przedmieściu wybudowali drewniany kościółek. Później reformaci
pogodzili się z opatem i powrócili do klasztoru, ale zbudowana przez nich świątynia pozostała“.

Kościół pw. Wniebowzięcia NMP

Trójnawowy kościół pw. Wniebowzięcia NMP z lat 1629-34. Wewnątrz świątyni zachowała się bogata dekoracja stiukowa z końca XVIII wieku. Przy kościelec pałac infułatów.

Pałac infułatów

Późnobarokowy pałac infułatów zbudowany w latach 1781-89 dla opata lubińskiego Kazimierza Lipskiego przez Efraima Szregera. Rezydencja częściowo wykorzystuje mury zamku, którego założycielem miał być król Kazimierz Wielki. Warownia nigdy nie została ukończona, powstał jedynie dom, który w 1382 roku został zdobyty przez Bartosza Wezenborga, starostę odolanowskiego.Wewnątrz pałacu, dzisiejszej plebani, częściowo zachowały się barokowe elementy dekoracyjne. Bogate dekoracje sztukatorskie wykonał ten sam zespół, który zdobił także pałac Lipskich w Lewkowie.

Źródło: W. Łęcki, P. Maluśkiewicz. Słownik Krajoznawczy Wielkopolski; www.pleszew.pttk.pl; www.staff.amu.edu.pl; materiały własne, Fot. Aleksander Liebert