kościół drewniany

Donaborów

Oceń atrakcyjność miejsca
[Suma: 0 Średnia: 0]

Wieś w powiecie kępińskim, gmina Baranów.

icon-car.pngFullscreen-Logo
Donaborów

ładowanie mapy - proszę czekać...

Donaborów 51.268400, 18.073600 Donaborów

Kościół

Króla Władysława II Jagiełłę zna każdy z nas, chociażby wynosząc ze szkoły podstawowe wiadomości dotyczące jego zwycięskiej bitwy pod Grunwaldem. Podczas długiego panowania nie brakowało mu czynów niosących chwałę… jak i tych, które lepiej przemilczeć. Mamy rok 1405, jeszcze na kilka lat przed zwycięską potyczką z Krzyżakami, Władysław z Bożej Łaski król Polski, zapisał się także na kartach historii Donaborowa. O tym fakcie wie zapewne niewielu, otóż nasz Rex Poloniae według podań miał ufundować tutejszy kościół, co jest nie lada wyróżnieniem.

Sama nazwa miejscowości ma nawiązywać do tego wydarzenia, rozszyfrowano ją jako „dona” i „borów”, czyli darowizny w postaci borów nadanej wolnym chłopom przez króla. Sama osada miała istnieć jeszcze wcześniej, pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1219 roku. Dowiadujemy się z niej o toczącym się wówczas sporze pomiędzy klasztorem św. Wincentego we Wrocławiu, a klasztorem św. Wawrzyńca w Kaliszu. Dotyczył on rzeczy jak najbardziej przyziemnych, czyli… pieniędzy. Pretensje kaliskich Benedyktynów, zresztą jak się okazało słuszne, dotyczyły dochodów z miejscowości, które posiadali przed wydaleniem z Wrocławia, tzn. między innymi dziesięciny z Donaborowa, którą otrzymywali już przed 1193 roku. Wróćmy jeszcze do czasów Jagiełły, ówczesny kościół pod wezwaniem św. Marcina z Tours miał zostać wzniesiony z drewna na planie krzyża z jedną wieżyczką na środku. Erygował go biskup wrocławski Wacław z Legnicy. Dalsze wiadomości pochodzą z 1614 roku, rozbudowano wtenczas świątynię o dzwonnicę. Kościół był w tych czasach nie tylko miejscem modlitwy, ale także schronieniem. Akta z 1694 roku mają potwierdzać, iż mieszkańcy Donaborowa zbudowali przy nim komórki, w których chronili się podczas różnego rodzaju niebezpieczeństw. Zachował się ciekawy przekaz mówiący o realiach burzliwego XVII wieku, a przy okazji objaśniający historię pewnego przedmiotu: Kościół posiada kielich z roku 1648, ofiarowany przez ówczesnego prob. X. Jerzego Skopka, który będąc zarazem kanonikiem – kustorzem przy kościele św. Krzyża w Opolu z powodu niepokoju wojny 30-letniej niszczącej nie tylko kraje niemieckie ale i Śląsk, osiadł w Donaborowie, a wracając w roku 1648 do Opola, z wdzięczności kielich ten zostawił na pamiątkę. Jak nie wojny to zarazy, a jak zaraza to… do św. Rocha. Kult tego świętego, orędownika w czasie “morowego powietrza”, pielęgnowany był tutaj co najmniej od 1692 roku, przyćmiewając nawet odpust do patrona przybytku św. Marcina. Dawniej odbywały się tutaj nawet liczne pielgrzymki, czy to z Doruchowa, Opatowa czy ze Słupi. Obecny kościół w ogólnym zrębie pochodzi z XVIII wieku, gruntownie odnowiony w 1928 roku. Jest to budowla konstrukcji zrębowej, na zewnątrz oszalowana. Dwuspadowy dach kryty miedzianą blachą posiada barokową wieżyczkę na sygnaturkę, zwieńczoną latarnią z cebulastym hełmem. Świątynię wzniesiono na planie krzyża łacińskiego z prezbiterium zamkniętym trójbocznie, o tej samej szerokości co nawa. Świątynia posiada niejedną pamiątkę z wieków ubiegłych, chociaż zawiodą się osoby szukające rzeczy pamiętające króla Jagiełłę. Chciałoby się powiedzieć nic to nie szkodzi, tym bardziej, że tutejszy malunek Matki Bożej z Dzieciątkiem z ołtarza głównego ma również zadziwiająco starą metrykę. To dzieło pochodzące z lat siedemdziesiątych XV wieku, malowane temperą, przedstawia Dzieciątko podające komunie Świętą Matce Bożej. Niewiele by brakowało, abyśmy nieodwracalnie stracili ten obraz. Został on szczęśliwe odnaleziony w 1956 roku przez ówczesnego proboszcza ks. Stefan Tomaszkiewicza. Dopracowano wówczas brakujące części na podstawie podobnego wizerunku z Wielunia. Warto dodać, że słynny obraz Pana Jezusa Pięciorańskiego z Wieruszowa pochodzi prawdopodobnie z warsztatu tego samego mistrza. Warsztat ten umownie nazywamy jest warsztatem obrazu z Donaborowa. Inne cenne dzieło wczesnorenesansowego malarstwa, „Chrystus w studni” z około 1500 roku, znajduje się obecnie w Muzeum Archidiecezjalnym w Poznaniu. W prawym ołtarzu bocznym zobaczymy późnorenesansowy obraz przedstawiający koronację Matki Bożej, a w lewym ołtarzu późnobarokowy obraz wspominanego już wcześniej św. Rocha.

0

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

error

Podoba Ci się strona? Powiedz o niej znajomym