Laski
Pałac,
kościół
Spora
wieś leżąca w gminie Trzcinica, powiat
kępiński. Liczy około 1400 mieszkańców. Jest
położona ok. 10 km. na południe od Kępna. Pierwsza
wzmianka o miejscowości pochodzi z XIII wieku.
Będąc w Laskach warto także zobaczyć:
drewniany
kościół w Grębaninie ok. 8 km.
drewniany
kościół w Baranowie ok. 9 km.
kościół na Pólku pod Bralinem ok. 17 km.
Legenda
Dawno, dawno temu przed nami,
nieopodal obecnych Lasek, rosły tęgie bory. Wówczas
to powracała z Wielunia kochana przez wszystkich
Księżna. Znudzona podróżą przyspieszyć kazała, zmierzała
bowiem do wioski leżącej w kotlinie otoczonej pagórkami
kawałek drogi stąd. Wtem kareta wjechała na polanę.
Zmęczona podróżą dama poczęła zwiedzać leśne uroczysko.
Uraczona chwilą spacerowała po okolicy, aż nagle
zapadła się jej laska, grzęznąc w podłożu. Po próbie
wydobycia niechybnie złamała się. Po tej stracie
udała się do pobliskiego zameczku, aby odpocząć
przed dalszą trasą, gdzie rezydował rycerz Janusz.
Ugościwszy ją podarowała rycerzowi ułamaną, lecz
nadal bardzo cenną laskę, wysadzaną bogatymi kamieniami.
Jak my się wypłacim, jak to upamiętnim?- odpowiedział.
Wasza już w tym głowa-odparła księżna. Nazwijcie
wieś Laski zamiast Lubiechowa. Tak też się stało...
Drewniany
kościół
Historię nazwy miejscowości w jakże twórczy sposób
tłumaczy wspomniana wyżej legenda. Ziarnko prawdy
w tym jest, już od 1277 roku wieś była posiadłością
rycerską. My jednak przejdziemy do bardziej sprawdzonych
informacji o samym kościele, bowiem nie brakuje
tutaj ciekawostek, które warto przytoczyć. Czasy
nowożytne drewnianej świątyni w Laskach są ściśle
związane z zakonem Paulinów, jakże dobrze znanym
nam z Cudownego Obrazu Matki Boskiej, tym bardziej
kiedy jeszcze nie opadły emocje po peregrynacji
w naszej diecezji. To oni w 1627 roku wznieśli drewniany
kościół, rozbudowywany jeszcze trzykrotnie w latach:
1670, 1738 i 1780. Początkowo był on filią parafii
opatowskiej, a od 1635 roku parafii w Trzcinicy.
Po 170 latach skończył się jednak okres pobytu ojców
Paulinów, ich majątek został skonfiskowany przez
państwo pruskie. Pożegnanie z wiernymi wioski i
okolicy nastąpiło w 1797 roku podczas sierpniowego
odpustu. Ojcowie jako właściciel wsi na pamiątkę
swojej obecności tutaj pozostawili na stropie kościoła
herb zgromadzenia- palmę z dwoma lwiętami. Niecałe
sto lat później, w 1871 roku, przebywał w Laskach
w ramach wizytacji kanonicznej arcybiskup Mieczysław
Halka– Ledóchowski. Zaś już w niepodległej Polsce
w 1920 roku parafię Trzcinica wizytował kardynał
Edmund Dalbor, pierwszy prymas odrodzonej Rzeczypospolitej.
Na jego powitanie wystawiono 18 bram, a na koniach
wyjechało 30 gospodarzy. Po II wojnie światowej
Urząd Likwidacyjny w Poznaniu przekazał miejscowy
kościół ewangelicki parafii rzymsko-katolickiej
w Trzcinicy. Dalsze ważne wydarzenie to erygowanie
przez arcybiskupa poznański Walenty Dymek dekretem
z 11.04.1947 roku parafię pod wezwaniem NMP Wniebowziętej.
O mało co i w 1964 roku, decyzją o zgrozo wojewódzkiego
konserwatora, kościół został przeznaczony do rozbiórki.
Szczęśliwie do tego nie doszło i tą jakże piękną
świątynię możemy podziwiać do dzisiaj.
Tyle samej historii, czas przejść do rzeczy bardziej
namacalnych. Po zakonnikach, oprócz naturalnie samego
kościoła, została pewna niezwykła pamiątka, pochodząca
wprost z jasnogórskiego sanktuarium. Po wielkim
pożarze klasztoru przeniesiono tutaj ocalałą z pożogi
rzeźbę anioła zdobiącego tamtejszy ołtarz. Dzisiaj
niepozornie patrzy z góry na wiernych, umieszczony
tuż nad ołtarzem św. Rocha.
Takich świadectw bytności Paulinów jest tutaj więcej,
w ołtarzu głównym znajduje się obraz Matki Bożej
Laseckiej z 1633 roku, z napisem, który w tłumaczeniu
brzmi: „Pod Twoją obronę uciekamy się święta Boża
Rodzicielko. Czcigodny Ojciec Suchtosław Zgorzelski
Zakonu Paulińskiego dzieło to ofiarował dla Kościoła
w Laskach Roku Pańskiego 1633”. Na ołtarzu znajdują
się ponadto figurki Matki Najświętszej, św. Elżbiety
oraz barokowych aniołków trzymających roślinną girlandę.
Nieco ponad 100 lat po namalowaniu obrazu wykonano
wspominany już ołtarz św. Rocha. Rzeźba w nim umieszczona
przedstawia zmęczonego wędrowca, obok którego leży,
jak nakazuje tradycja, wierny pies. Do tego ołtarza
ufundowano także relikwiarz ze szczątkami świętego.
Nie sposób zapomnieć o jeszcze jednej ciekawostce-
niepozornym dzwonku znajdującym się tuż przy wejściu
do zakrystii. Na jego dźwięk rozpoczyna się Eucharystia,
nie byłoby w tym nic dziwnego, lecz dawniej przedmiot
ten spełniał zupełnie inną funkcję. Pochodzi on
z ukraińskiego okrętu wojennego! Dzwon okrętowy
jak wiadomo wyznacza początek nowej wachty i koniec
starej. Dzisiaj można żartobliwie powiedzieć, że...
dzielnie służy do mszy.
Pałac
Neorenesansowy pałac z cechami
renesansu śląskiego i elementami baroku wzniesiony
w 1908 roku. Dzięki jego wysokiej wieży jest widoczny
już z daleka. Przy pałacu park krajobrazowy o powierzchni
8,4 ha. Po wojnie był m. in. ośrodkiem szkolenia
rolniczego, obecnie znajduje się w rękach prywatnych-
obiekt w remoncie, brak możliwości zwiedzania. Fotografie
wykonane zza ogrodzenia.
Kościół
Eklektyczny kościół ewangelicki p.w.
Niepokalanego Serca Maryi z lat 1856- 70.
Źródło:P.
Anders, W. Łęcki, P. Maluśkiewicz. Słownik Krajoznawczy
Wielkopolski, Łęcki, W., Jaśkowiak, Wielkopolska.
Przewodnik. materiały własne, Fot. Aleksander Liebert
