kościół drewniany

Ostrów Wielkopolski

Oceń atrakcyjność miejsca
[Suma: 0 Średnia: 0]

Miasto powiatowe leżące w południowej części Wysoczyzny Kaliskiej przy rzeczce Ołobok. Nazwa „ostrów” to archaizm oznaczający wyspę, kępę wśród mokradeł. W mieście tym mieszka obecnie ponad 70 tys. obywateli. Patronem ośrodka jest św. Stanisław Biskup Męczennik.

icon-car.pngFullscreen-Logo
Ostrów Wielkopolski

ładowanie mapy - proszę czekać...

Ostrów Wielkopolski 51.649500, 17.816700 Ostrów Wielkopolski

Krótka historia Ostrowa wg. Edwarda Raczyńskiego z 1842 roku

Historycy nasi wspominają już około 1000. roku o zamku Ostrowskim, który wtenczas własnością był rządową. Był on nią jeszcze w roku 1234 i należał wtenczas do Władysława Odonicza. Nie wiadomo, kiedy majętność ta na własność przeszła prywatną, tyle jest pewna, że w roku 1286 dziedzicem Ostrowa był niejaki Przecław nieznajomej rodziny i herbu, w roku zaś 1446 Mikołaj z Ocięża. Na początku siedemnastego wieku, przeszedł Ostrów w ręce Kiełczewskich, później Przebendowskich i Bielińskich.
W czasie wojny Szwedzkiej za Karóla XII, Ostrów do tego stopnia zniszczony został, że go na wieś obrócono. Jerzy Przebendowski podskarbi W. koronny, wyniósł go znowu do rzędu miast, nadał mu nowe prawa i pod korzystnemi warunkami zachęcił cudzoziemców do osiadania w nim. Takim sposobem w krótkim czasie podniosło się to miasteczko, w którem niedawno jeszcze wielu sukienników mieszkało. Dziś Ostrów z przyleglemi włościami dziedzictwem jest książąt Radziwiłłów.

Historia

Początkowo Ostrów był prawdopodobnie niewiele znaczącą osadą wśród łęgów i bagien. Najstarsza wzmianka, pochodząca z siedemnastowiecznego dokumentu, mówi o Ostrowie jako niewielkim, prywatnym ośrodku miejskim o charakterze rolniczym, istniejącym już w roku 1404. Trzydzieści lat później, kanonik kaliski, Jerzy z Ostrowa herbu Korab, otrzymał od biskupa poznańskiego Stanisława Ciołka zgodę na utworzenie odrębnej parafii w Ostrowie. Miasto kilkakrotnie nawiedzały pożary, było wiele razy niszczone przez wojny. Na początku XVIII wieku, po wielkiej zarazie i najeździe wojsk, mieszczanie zrezygnowali z praw miejskich. W ten sposób w 1711 roku. Ostrów stał się na którki okres formalnie wsią. W 1714 roku nastąpiła ponowna lokalizacja, połączona z wydaniem licznych przywilejów, dzięki działalności Jana Jerzego Przebendowskiego. W 1815 roku właścicielem Ostrowa został Antoni Henryk Radziwiłł, późniejszy namiestnik Wielkiego Księstwa Poznańskiego. Po upadku Księstwa Warszawskiego Prusacy przenoszą do Ostrowa siedzibę powiatu odolanowskiego, Sąd Powiatowy oraz Kasę Powiatową. Zwiększa się rola garnizonu ostrowskiego, dzięki temu gęstnieje sieć dróg bitych. Przygraniczne położenie zaczyna procentować. Jednocześnie w szybkim tempie rośnie rola żywiołu polskiego, choć jeszcze niedawno Ostrów zwano Niemieckim.
W 1875 roku uruchomiono pierwszą linię kolejową (Poznań-Kluczbork). W 1888 uruchomiono linię do Leszna, w 1894 do Skalmierzyc, w 1909 do Wrocławia. 10 listopada 1918, na miesiąc przed wybuchem powstania wielkopolskiego, Ostrowianie przejęli władzę w mieście ogłaszając, że „w myśl uznanego przez wszystkie walczące narody planu Wilsona, jest miasto i powiat Ostrów polskim terytorium, które należy do Państwa Polskiego„. Wydarzenie to odbiło się echem w berlińskich gazetach, które donosiły o powstaniu tzw. Republiki Ostrowskiej. Lata międzywojenne są okresem największej prosperity miasta. Dynamikę rozwoju Ostrowa porównywano do samej Gdyni. Powiększono obszar miasta, znacznie zwiększyła się liczba ludności. W 1920 roku nadano urzędową nazwę miasta – Ostrów Wielkopolski, choć często używano też nazwy potocznej – Ostrów Poznański. Pierwszym burmistrzem został Stefan Rowiński.
Okupacja hitlerowska zakończyła się z dniem 23 stycznia 1945 roku w wyniku akcji „Burza”. Już 23 stycznia 1945 roku mieszkańcy Ostrowa utworzyli pierwsze, niezależne jeszcze od rządu lubelskiego, władze (Tymczasowy Komitet Miasta i Powiatu) czuwające nad administrowaniem miastem, aprowizacją oraz bezpieczeństwem mieszkańców. Lata powojenne to okres intensywnej rozbudowy miasta.

Ratusz oraz rynek

Obecny ratusz (trzeci z kolei). Został zaprojektowany w 1828 roku przez nadwornego architekta Sanssouci Johanna Heinricha Häberlina, współpracownika i ucznia Karla Schinkla. Był to obiekt piętrowy, z dziedzińcem i przejazdem w przyziemiu. Pierwszej przebudowy dokonano w 1862 roku. Dziedziniec nakryto wówczas szklanym dachem i otoczono kolumnadą, a sam obiekt pełnił już tylko funkcje administracyjne (poprzednio znajdowały się m.in. kramy kupieckie, waga miejska, straż ogniowa, sale sądowe i więzienie). Przebudowa z roku 1948, polegająca na nadbudowaniu jednego piętra i likwidacji dziedzińczyka, nadała ratuszowi wygląd zbliżony do obecnego. Obiekt modernizowano i restaurowano jeszcze w latach 1977-1985 i 2004-2005. Zapraszam do Muzeum Miasta Ostrowa Wielkopolskiego.

Konkatedra św. Stanisława Biskupa

Neoromańska, trzynawowa bazylika z transeptem i 55-metrową wieżą wybudowana została w latach 1905-1907 według projektu Sylwestra Pajzderskiego, który zmodyfikował kolejny architekt Roger Sławski. W tympanonie nad portalem kościoła znajduje się rzeźba przedstawiająca zwiastowanie anielskie autorstwa znanego wielkopolskiego rzeźbiarza Władysława Marcinkowskiego. Tak pisał o mieście i świątyni Jarosław Iwaszkiewicz (polski pisarz, prozaik, poeta i eseista)- „ja bym strasznie chciał,żeby mama mogła zamieszkać tutaj w Ostrowie. Strasznie miłe, czyste miasteczko, kościół nowy, trochę niemiecki, ale najładniejszy z kościołów współczesnych jakie widziałem, szczególniej we środku biały marmurowy, taki wykończony artystycznie w każdym szczególe, że robi nadzwyczajne wrażenie.

Kościół NMP

Pochodzi z 1778 roku, co czyni go najstarszym, w całości zachowanym budynkiem w mieście. Jest to obiekt jednonawowy z wieżą. Nawa jest z zewnątrz drewniana, szachulcowa, z dwuspadowym dachem, krytym dachówką, wewnątrz murowana. Wieża neoromańska z wejściem z boku, z barokowym hełmem. Wyposażenie wnętrza utrzymane jest w stylu późnobarokowym. Na bokach nawy znajdują się, typowe dla kościołów ewangelickich z epoki, wsparte na drewnianych filarach, podwójne empory. Chór wsparty jest na dwóch rzędach filarów. Świątynia przysklepiona jest drewnianym stropem z fasetą i kasetonami. Ołtarz, przesunięty w głąb prezbiterium, pochodzi z 1778 roku, wykonany z drewna, utrzymany jest w stylu barokowym. W jego wnętrzu znajduje się drewniana rzeźba Matki Boskiej, wykonywana równolegle z ołtarzem. Na wyposażeniu kościoła znajduje się także barokowa chrzcielnica w kształcie anioła trzymającego czarę.

Stary Cmentarz

Jest to jeden z najstarszych cmentarzy w Polsce. Założony został około 1782 roku i był jedną z pierwszych nekropolii położonych z dala od kościoła, poza obrębem miasta. Najstarszy z zachowanych nagrobków pochodzi z 1842 roku. W latach zaborów Cmentarz był jedynym legalnym miejscem polskich manifestacji patriotycznych. Wynikało to ze zwyczajowego poszanowania przez zaborcę prawa czyniącego z nekropolii miejsca azylu. W alei głównej znajdują się dwie rzeźby osadzone na panelowych cokołach pochodzące z II połowy XIX wieku. Stary cmentarz jest miejscem spoczynku wielu zasłużonych dla Ostrowa i wielkopolski osób.

Synagoga

Synagoga jest jednym z cenniejszych zabytków Ostrowa, została oddana do użytku w 1860 roku. B

ogato zdobiona fasada przednia przyozdobiona jest licznymi płaskorzeźbami z motywami kwiatowymi, rozetami, imitacjami mozaik. Dekoracja koronkowych (arkadowych) gzymsów również jest rzeźbiona. Wieże posiadają maswerkowe okna zwieńczone palmetami, nakryte są kopułami z gałkami, co nasuwa skojarzenia z azjatycką architekturą islamską. Zachowały się drewniane, dwupoziomowe galerie, przykryte płaskimi stropami. Obecnie budynek jest odrestaurowany i mieści się tutaj Forum Synagoga (fotografie archiwalne).

Kościół św. Antoniego

Pochodzi z lat 1938- 1947, ocalony z pożogi wojennej dzięki zaangażowaniu mieszkańców. Autorem projektu kościoła był poznański architekt Franciszek Morawski. Polichromia została wykonana w latach 1977-1978 (Julian Wiącek). Na filarach zawieszone są obrazy świętych i błogosławionych (Julian Wiącek), ponadto w świątyni znajdują się dwa dzieła z XVII wieku: obrazy św. Rozalii i Archanioła Michała. Wieżę zbudowano w latach 50.

Poczta

Znajduje się przy ulicy Kolejowej, zbudowana jest w stylu eklektycznym, z elementami neorenesansowymi.
Pochodzi z 1886 roku projektu Paula Kupke według standardowych projektów obowiązujących wówczas w Niemczech.

I Liceum Ogólnokształcące

Szkoła powstawała w latach 1843-1845. Początkowo dwukondygnacyjna, w latach 1925-1926 dokonano udatnej nadbudowy szkoły (z zachowaniem części jej cech stylowych). W latach II wojny światowej w budynku znajdowały się koszary wojskowe i policyjne oraz punkt etapowy dla Niemców oczekujących na przydział mieszkań po Polakach. Na piętrze oraz na klatce schodowej witraże przedstawiające personifikacje trzech muz – techniki, nauki i sztuki – wykonane w pracowni Adolfa Seilera we Wrocławiu w latach 80. XIX wieku.

II Liceum Ogólnokształcące

Obiekt pochodzi z lat 1910-1911, został zbudowany w stylu wczesnego modernizmu z elementami neorenesansu i secesji. Liceum posiada liczne ryzality, wykusze, balkony, rzeźby oraz płaskorzeźby. Początkowo była to żeńska szkoła, później przekształcona w koedukacyjną placówkę.

6

6 thoughts on “Ostrów Wielkopolski

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

error

Podoba Ci się strona? Powiedz o niej znajomym