Ostrów
Wielkopolski
Ratusz,
konkatedra św. Stanisława Biskupa, zespół kamienic,
Kościół NMP, Stary Cmentarz...
Ogólne
informacje
Miasto powiatowe leżące w południowej części Wysoczyzny
Kaliskiej przy rzeczce Ołobok. Nazwa "ostrów"
to archaizm oznaczający wyspę, kępę wśród mokradeł.
W mieście tym mieszka obecnie ponad 70 tys. obywateli.
Patronem ośrodka jest św. Stanisław Biskup Męczennik.
Pokaż Wielkopolska
na większej mapie
Ostrów
Wielkopolski w zimowej aurze- galeria zdjęć
Ostrów
Wielkopolski w nocy sesja
świąteczna
Ostrów
Wielkopolski- Stary Cmentarz

Będąc w Ostrowie Wielkopolskim
warto także zobaczyć:
kościół
w Wysocku Wielkim ok. 3 km.
pałac w Lewkowie
ok. 5 km.
pałac w Antoninie
ok. 14 km.
pałac i kościół
w Sobótce ok. 14 km.
kościół poklasztorny
w Ołoboku ok. 16 km.
Krótka
historia Ostrowa wg. Edwarda Raczyńskiego z 1842 roku
Historycy nasi wspominają już
około 1000. roku o zamku Ostrowskim, który wtenczas
własnością był rządową. Był on nią jeszcze w roku
1234 i należał wtenczas do Władysława Odonicza. Nie
wiadomo, kiedy majętność ta na własność przeszła prywatną,
tyle jest pewna, że w roku 1286 dziedzicem Ostrowa
był niejaki Przecław nieznajomej rodziny i herbu,
w roku zaś 1446 Mikołaj z Ocięża. Na początku siedemnastego
wieku, przeszedł Ostrów w ręce Kiełczewskich, później
Przebendowskich i Bielińskich.
W czasie wojny Szwedzkiej za Karóla XII, Ostrów do
tego stopnia zniszczony został, że go na wieś obrócono.
Jerzy Przebendowski podskarbi W. koronny, wyniósł
go znowu do rzędu miast, nadał mu nowe prawa i pod
korzystnemi warunkami zachęcił cudzoziemców do osiadania
w nim. Takim sposobem w krótkim czasie podniosło się
to miasteczko, w którem niedawno jeszcze wielu sukienników
mieszkało. Dziś Ostrów z przyleglemi włościami dziedzictwem
jest książąt Radziwiłłów.
Historia
Początkowo
Ostrów był prawdopodobnie niewiele znaczącą osadą
wśród łęgów i bagien. Najstarsza wzmianka, pochodząca
z siedemnastowiecznego dokumentu, mówi o Ostrowie
jako niewielkim, prywatnym ośrodku miejskim o charakterze
rolniczym, istniejącym już w roku 1404. Trzydzieści
lat później, kanonik kaliski, Jerzy z Ostrowa herbu
Korab, otrzymał od biskupa poznańskiego Stanisława
Ciołka zgodę na utworzenie odrębnej parafii w Ostrowie.
Miasto kilkakrotnie nawiedzały pożary, było wiele
razy niszczone przez wojny. Na początku XVIII wieku,
po wielkiej zarazie i najeździe wojsk, mieszczanie
zrezygnowali z praw miejskich. W ten sposób w 1711
roku. Ostrów stał się na którki okres formalnie wsią.
W 1714 roku nastąpiła ponowna lokalizacja, połączona
z wydaniem licznych przywilejów, dzięki działalności
Jana Jerzego Przebendowskiego. W 1815 roku właścicielem
Ostrowa został Antoni Henryk Radziwiłł, późniejszy
namiestnik Wielkiego Księstwa Poznańskiego. Po upadku
Księstwa Warszawskiego Prusacy przenoszą do Ostrowa
siedzibę powiatu odolanowskiego, Sąd Powiatowy oraz
Kasę Powiatową. Zwiększa się rola garnizonu ostrowskiego,
dzięki temu gęstnieje sieć dróg bitych. Przygraniczne
położenie zaczyna procentować. Jednocześnie w szybkim
tempie rośnie rola żywiołu polskiego, choć jeszcze
niedawno Ostrów zwano Niemieckim.
W 1875 roku uruchomiono pierwszą linię kolejową (Poznań-Kluczbork).
W 1888 uruchomiono linię do Leszna, w 1894 do Skalmierzyc,
w 1909 do Wrocławia. 10 listopada 1918, na miesiąc
przed wybuchem powstania wielkopolskiego, Ostrowianie
przejęli władzę w mieście ogłaszając, że "w
myśl uznanego przez wszystkie walczące narody planu
Wilsona, jest miasto i powiat Ostrów polskim terytorium,
które należy do Państwa Polskiego". Wydarzenie
to odbiło się echem w berlińskich gazetach, które
donosiły o powstaniu tzw. Republiki Ostrowskiej. Lata
międzywojenne są okresem największej prosperity miasta.
Dynamikę rozwoju Ostrowa porównywano do samej Gdyni.
Powiększono obszar miasta, znacznie zwiększyła się
liczba ludności. W 1920 roku nadano urzędową nazwę
miasta - Ostrów Wielkopolski, choć często używano
też nazwy potocznej - Ostrów Poznański. Pierwszym
burmistrzem został Stefan Rowiński.
Okupacja hitlerowska zakończyła się z dniem 23 stycznia
1945 roku w wyniku akcji "Burza". Już 23
stycznia 1945 roku mieszkańcy Ostrowa utworzyli pierwsze,
niezależne jeszcze od rządu lubelskiego, władze (Tymczasowy
Komitet Miasta i Powiatu) czuwające nad administrowaniem
miastem, aprowizacją oraz bezpieczeństwem mieszkańców.
Lata powojenne to okres intensywnej rozbudowy miasta.
Za osiągnięcia w dziedzinie gospodarowania finansami
i mieniem komunalnym Ostrów Wielkopolski otrzymał
w okresie 1990-2002 wiele wyróżnień, m.in. Najlepsza
Gmina III Rzeczypospolitej, Profesjonalna Gmina -
przyjazna inwestorom i in.
Miasto widziane z góry





Ratusz
Obecny
ratusz (trzeci z kolei). Został zaprojektowany w 1828
roku przez nadwornego architekta Sanssouci Johanna
Heinricha Häberlina, współpracownika i ucznia Karla
Schinkla. Był to obiekt piętrowy, z dziedzińcem i
przejazdem w przyziemiu. Pierwszej przebudowy dokonano
w 1862 roku. Dziedziniec nakryto wówczas szklanym
dachem i otoczono kolumnadą, a sam obiekt pełnił już
tylko funkcje administracyjne (poprzednio znajdowały
się m.in. kramy kupieckie, waga miejska, straż ogniowa,
sale sądowe i więzienie). Przebudowa z roku 1948,
polegająca na nadbudowaniu jednego piętra i likwidacji
dziedzińczyka, nadała ratuszowi wygląd zbliżony do
obecnego. Obiekt modernizowano i restaurowano jeszcze
w latach 1977-1985 i 2004-2005. Zapraszam do Muzeum
Miasta Ostrowa Wielkopolskiego.

Fotografie
rynku:





Konkatedra
św. Stanisława Biskupa
Neoromańska,
trzynawowa bazylika z transeptem i 55-metrową wieżą
wybudowana została w latach 1905-1907 według projektu
Sylwestra Pajzderskiego, który zmodyfikował kolejny
architekt Roger Sławski. W tympanonie nad portalem
kościoła znajduje się rzeźba przedstawiająca zwiastowanie
anielskie autorstwa znanego wielkopolskiego rzeźbiarza
Władysława Marcinkowskiego. Tak pisał o mieście i
świątyni Jarosław Iwaszkiewicz (polski pisarz, prozaik,
poeta i eseista)- "ja bym strasznie chciał,żeby
mama mogła zamieszkać tutaj w Ostrowie. Strasznie
miłe, czyste miasteczko, kościół nowy, trochę niemiecki,
ale najładniejszy z kościołów współczesnych jakie
widziałem, szczególniej we środku biały marmurowy,
taki wykończony artystycznie w każdym szczególe, że
robi nadzwyczajne wrażenie."




Zespół
kamienic z XIX i XX wieku
Są
to obiekty w przeważającej części wielokondygnacyjne.
Reprezentują głównie historyzm (neorenesans, neobarok,
wiele eklektycznych) oraz secesję i modernizm. Uzupełnienie
stanowią pojedyncze kamienice współczesne oraz pozostałości
starej, niskiej zabudowy z dekoracją klasyczną.














Kościół
NMP
Pochodzi
z 1778 roku, co czyni go najstarszym, w całości zachowanym
budynkiem w mieście. Jest to obiekt jednonawowy z
wieżą. Nawa jest z zewnątrz drewniana, szachulcowa,
z dwuspadowym dachem, krytym dachówką, wewnątrz murowana.
Wieża neoromańska z wejściem z boku, z barokowym hełmem.
Wyposażenie wnętrza utrzymane jest w stylu późnobarokowym.
Na bokach nawy znajdują się, typowe dla kościołów
ewangelickich z epoki, wsparte na drewnianych filarach,
podwójne empory. Chór wsparty jest na dwóch rzędach
filarów. Świątynia przysklepiona jest drewnianym stropem
z fasetą i kasetonami. Ołtarz, przesunięty w głąb
prezbiterium, pochodzi z 1778 roku, wykonany z drewna,
utrzymany jest w stylu barokowym. W jego wnętrzu znajduje
się drewniana rzeźba Matki Boskiej, wykonywana równolegle
z ołtarzem. Na wyposażeniu kościoła znajduje się także
barokowa chrzcielnica w kształcie anioła trzymającego
czarę.



Stary
Cmentarz
Jest
to jeden z najstarszych cmentarzy w Polsce. Założony
został około 1782 roku i był jedną z pierwszych nekropolii
położonych z dala od kościoła, poza obrębem miasta.
Najstarszy z zachowanych nagrobków pochodzi z 1842
roku. W latach zaborów Cmentarz był jedynym legalnym
miejscem polskich manifestacji patriotycznych. Wynikało
to ze zwyczajowego poszanowania przez zaborcę prawa
czyniącego z nekropolii miejsca azylu. W alei głównej
znajdują się dwie rzeźby osadzone na panelowych cokołach
pochodzące z II połowy XIX wieku. Stary cmentarz jest
miejscem spoczynku wielu zasłużonych dla Ostrowa i
wielkopolski osób.

Synagoga
Synagoga jest jednym z cenniejszych
zabytków Ostrowa, została oddana do użytku w 1860
roku. Bogato zdobiona fasada przednia przyozdobiona
jest licznymi płaskorzeźbami z motywami kwiatowymi,
rozetami, imitacjami mozaik. Dekoracja koronkowych
(arkadowych) gzymsów również jest rzeźbiona. Wieże
posiadają maswerkowe okna zwieńczone palmetami, nakryte
są kopułami z gałkami, co nasuwa skojarzenia z azjatycką
architekturą islamską. Zachowały się drewniane, dwupoziomowe
galerie, przykryte płaskimi stropami.




Kościół
św. Antoniego
Pochodzi
z lat 1938- 1947, ocalony z pożogi wojennej dzięki
zaangażowaniu mieszkańców. Autorem projektu kościoła
był poznański architekt Franciszek Morawski. Polichromia
została wykonana w latach 1977-1978 (Julian Wiącek).
Na filarach zawieszone są obrazy świętych i błogosławionych
(Julian Wiącek), ponadto w świątyni znajdują się dwa
dzieła z XVII wieku: obrazy św. Rozalii i Archanioła
Michała. Wieżę zbudowano w latach 50.





Poczta
Znajduje
się przy ulicy Kolejowej, zbudowana jest w stylu eklektycznym,
z elementami neorenesansowymi.
Pochodzi z 1886 roku projektu Paula Kupke według standardowych
projektów obowiązujących wówczas w Niemczech.


I
Liceum Ogólnokształcące
Szkoła
powstawała w latach 1843-1845. Początkowo dwukondygnacyjna,
w latach 1925-1926 dokonano udatnej nadbudowy szkoły
(z zachowaniem części jej cech stylowych). W latach
II wojny światowej w budynku znajdowały się koszary
wojskowe i policyjne oraz punkt etapowy dla Niemców
oczekujących na przydział mieszkań po Polakach.
Na piętrze oraz na klatce schodowej witraże przedstawiające
personifikacje trzech muz - techniki, nauki i sztuki
- wykonane w pracowni Adolfa Seilera we Wrocławiu
w latach 80. XIX wieku.





II
Liceum Ogólnokształcące
Obiekt
pochodzi z lat 1910-1911, został zbudowany w stylu
wczesnego modernizmu z elementami neorenesansu i secesji.
Liceum posiada liczne ryzality, wykusze, balkony,
rzeźby oraz płaskorzeźby. Początkowo była to żeńska
szkoła, później przekształcona w koedukacyjną placówkę.



"Deptak"


Park Miejski
Utworzony w 1942- 1943 roku. W południowo-
zachodniej części parku znajduje się sztuczny staw
oraz amfiteatr.

Gmach Banku Polskiego
Budynek Banku Polskiego wzniesionego
w 1930 roku. Obecnie bank BZWBK.

Strzelnica oraz Teatr
Budynek Strzelnicy Miejskiej wznieniony
ok. 1875 roku (na prawo) oraz teatru z 1910 roku (na
lewo).

Plac Stefana Rowińskiego
Znajdują się tutaj kamienice pochodzące
z przełomu XIX oraz XX wieku.
Budynek sądu powstały w 1863 roku z fundacji Bogusława
Radziwiłła. W latach 1935-1936 dokonano nadbudowy,
która spowodowała częściowe zatarcie cech tzw. stylu
normandzkiego. W 2004 roku dokonano renowacji budynku.

Wieża strażacka
Budynek straży pożarnej wzniesiony w
1926 roku. Warto zwrócić uwagę na drewniana wieżę
o wysokości 17 metrów, służącą dawniej do suszenia
węży strażackich oraz jako punkt obserwacyjny.

Źródło:
Edward Raczyński, Wspomnienia Wielkopolski, to
jest Wojewodztw Poznańskiego, Kaliskiego i Gnieźnieńskiego,
Poznań 1842; Marek Olejniczak, Bedeker ostrowski,
Ostrów Wielkopolski 2006; Włodzimierz
Łęcki /red/, 202x Wielkopolska, Poznań 2008;
Wikipedia; Fot. Aleksander Liebert
Tagi:Wielkopolska,
Galeria, Fotografie,
zdjęcia, stocks
photo, noclegi, nocleg,
turystyka, Ostrów
Wielkopolski, kalisz
konferencje, kalisz
restauracje, kalisz
konferencje, kalisz
wesela, kalisz szkolenia,
ostrów konferencje,
ostrów restauracje,
ostrów wesela, ostrów
szkolenia.
Wszystkie prawa zastrzeżone
(c)
Kopiowanie fotografii bez zgody autora zabronione!
zaproszenia
ślubne Kalisz, ślub
Kalisz, wesele
Kalisz, wesele
Ostrów Wlkp., konsultanci
ślubni.