Przedecz
atrakcje i ciekawostki krajoznawcze,  dla rodzin- miejsce przyjazne i dostępne,  kościół murowany,  Miasto,  Powiat kolski,  świątynie,  Wielkopolskie zamki, pałace i dwory,  z lotu ptaka,  zabytkowy ratusz,  zamek

Przedecz

Przedecz to miasto położone powiecie kolskim, na Pojezierzu Kujawskim, nad Jeziorem Przedeckim, tuż przy granicy z województwem zachodnio- pomorskim i łódzkim. Od zawsze znajdowało się na styku kilku kultur, a szczęśliwie do dzisiaj przetrwało tutaj kilka ciekawych zabytków.

Pierwszym zapiskiem historycznym traktującym o Przedczu jest bulla papieża Innocentego II z 1136 roku, wówczas była to własność arcybiskupstwa gnieźnieńskiego. W miejscu istniejących do dzisiaj reliktów zamku zlokalizowany był pierwotny gród drewniano-ziemny, który w czasie wojny polsko-krzyżackiej w 1329 roku został zdobyty przez oddział komtura Ottona von Lutterberga i zniszczony przy użyciu machin oblężniczych.  Podczas walk zginęło wielu obrońców grodu, a wśród nich osiemdziesięciu rycerzy. Cztery lata później Przedecz powrócił we władanie polskie. Data uzyskania praw miejskich nie jest znana, po raz pierwszy jako miasto Przedecz był wymieniony w dokumencie wystawionym w 1383 roku. Z chwilą przesunięcia granic państwa do brzegu Bałtyku zamki kujawskie, w tym przedecki, utraciły charakter kluczowych twierdz Królestwa na pograniczu. Nowy dokument lokacyjny został wydany po pożarze miasta w 1558 roku przez króla Zygmunta Augusta. Na przełomie XVII i XVIII wieku doszło do wyludnienia miejscowości i zmniejszenia jej rangi. W połowie XVIII wieku nastąpił ponowny rozwój Przedcza, który w 1766 roku był siedzibą starostwa grodowego i miastem powiatowym. W latach 1807–1815 miasto leżało w granicach Księstwa Warszawskiego, a następnie Królestwa Polskiego. Do wybuchu powstania listopadowego był to silny ośrodek sukiennictwa i włókiennictwa, także dzięki sprowadzeniu sukienników z Niemiec. Jednak położenie z dala od szlaków komunikacyjnych przyczyniło się do stagnacji i znacznego zredukowania rangi miejscowości. W okresie międzywojennym miasto liczyło ponad 3500 mieszkańców a jego mieszkańcy utrzymywali się głównie z rolnictwa oraz rzemiosła. 

Zamek

Zgodnie z przekazem Janka z Czarnkowa, król Kazimierz Wielkie ok. 1360 roku wzniósł w miejscu dawnego, zniszczonego grodu nowy, tym razem już murowany zamek. Pozostałością po tym obiekcie jest zachowana do dzisiaj murowana baszta, traktowana pierwotnie jako budowla ostatecznej obrony, w której w razie zdobycia zamku można było szukać schronienia i kontynuować walkę do czasu nadejścia pomocy. W podziemnym lochu zaś mieściło się więzienie. Całość zabudowań była otoczona fosą, połączoną z jeziorem. Walory obronne zamku nigdy nie zostały wypróbowane, a jego znaczenie militarne spadło po wygranej przez Polskę wojnie trzynastoletniej z Zakonem w XV wieku. Z biegiem lat twierdza popadała w coraz większą ruinę, a już w pierwszej połowie XVI wieku mury i zabudowania chyliły się ku upadkowi. Prawdziwa katastrofa dla zamku rozpoczęła się jednak po potopie szwedzkim. Zamek nie remontowany przez dziesiątki lat zaczął niszczeć, tak, że zbyt wiele z niego nie pozostało. Po drugim rozbiorze Polski na ruinach zamku, w latach 1824-1828 niemieccy koloniści wznieśli kościół ewangelicki, który służy dzisiaj jako Miejsko-Gminny Ośrodek Kultury. Obiekt znajduje się w bardzo dobrym stanie, w otoczeniu urokliwego parku, amfiteatru, przy samym brzegu jeziora.

Ratusz

Klasycystyczny ratusz w Przedczu powstał w 1826 roku w miejscu poprzedniej siedziby władz miasta. Połączony jest z zupełnie unikatowymi jatkami miejskimi z ok. 1820 roku oraz stylową remizą strażacką z początku XX wieku. Jatki  są bardzo rzadkim świadectwem dawnych tradycji handlowych związanych z targami i jarmarkami miejskimi.

Kościół

Imponujący kościół pw. św. Rodziny zdaje się na pierwszy rzut oka przypominać gotycką katedrę. Nic bardziej mylnego, ta neogotycka świątynia powstała w latach 1904-1909, chociaż naturalnie historia parafii sięga czasów średniowiecza. Poprzednia świątynia została zniszczona w 1900 roku od uderzenia pioruna. Do jej budowy wykorzystano aż milion dwieście tysięcy cegieł, dwadzieścia pięć wagonów wapna i pięć wagonów cementu. Liczby te robią wrażenie! Budowlę wzorowano ponoć na kościele św. Anny w Wilnie, chociaż swoim stylem bardziej nawiązuje do architektury kościołów pomorskich. Imponująca nawa główna ma 17 metrów wysokości.

Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *