Śmiełów
jest wsią leżącą w powiecie jarocińskim, w województwie wielkopolskim.
Liczy około 250 osób, leży na terenie Żerkowsko-Czeszewskiego
Parku Krajobrazowego. Miejscowość jest znana z Muzeum im. Adama
Mickiewicza mieszczącego się w pałacu z 1797 roku. Dokładna
lokalizacja.
Pałac
Pałac został zbudowany w roku 1797 przez czołowego
architekta epoki klasycyzmu, autora między innymi pałacu w
Dobrzycy, Stanisława Zawadzkiego dla Andrzeja Gorzeńskiego.
Obiekt składa się z klasycystycznej, na planie
prostokąta zbudowanej willi, połączonej półkolistymi galeriami
z oficynami. Korpus główny poprzedzony czterokolumnowym portykiem
wielkiego porządku. Inspiracją dla architekta była Villa Badoer
we Frata projektu Andrea Palladio. Oficyny przykryte tzw. dachem
krakowskim (kolankowym). Pałac na planie podkowy o rozpiętości
skrzydeł ok. 43m. W otoczeniu pałacu znajduje się dobrze utrzymany
park krajobrazowy.
W 1939, po wkroczeniu Niemców do Wielkopolski,
właściciele pałacu zostali internowani, a ich majątek wraz z
pałacem zajęty przez okupanta. Po wyzwoleniu, w 1945, pałac
splądrowano i podzielono na mieszkania. Później mieścił szkołę,
a od 1970 został przejęty przez Muzeum Narodowe w Poznaniu,
które przeprowadziło remont pałacu i otwarło tu swoją filię
(1975). Obecnie jest to jeden z piękniejszych pałaców Wielkopolski
usytuowany w malowniczym otoczeniu tzw. Szwajcarii Żerkowskiej.
Muzeum jest czynne od wtorku do niedzieli w godzinach 10-16
(tel. 0-62 740 31 64)
W kontraście z harmonijną, klasycystyczną fasadą
stoi nieregularny, dość chaotyczny układ wnętrz pałacu: ośmioboczny
salon występujący ryzalitem w fasadę ogrodową do którego brak
bezpośredniego połączenia z klatki schodowej. Duża liczba wnęk,
zakamarków, mniejszych pokoi (częściowo spowodowana wielodzietnością
właścicieli) przyczynia się do pogłębienia nastroju tajemniczości.
W podziemiach, pod salonem, ośmioboczna sala o sklepieniu kolebkowym,
z lunetami, która służyła jako pomieszczenie do zebrań loży
masońskiej. Innym elementem symboliki masońskiej jest tak zwany
"ołtarz" w klatce schodowej. Dekorację malarską wnętrz
powierzono braciom Franciszkowi i Antoniemu Smuglewiczom. Na
uwagę zasługuje program ikonograficzny salonu owalnego (nawiązania
do Illiady Homera) oraz, w salonie błękitnym, cykl fresków o
tematyce rustykalnej imitujących malarstwo pompejańskie. Oficyna
zachodnia mieściła pokoje gościnne, podczas gdy wschodnia, z
oddzielnym wejściem od ogrodu, zawierała kuchnię. Przynajmniej
część innych budynków gospodarczych (stajnia, wozownia, spichlerz)
była również zaprojektowana przez Zawadzkiego.
