Taczanów

Pałac Taczanowskich, zespół folwarczny, kaplica- mauzoleum

 

Ogólne informacje

Duża wieś leżąca w powiecie pleszewskim, w gminie Pleszew. Pierwsza wzmianka o miejscowości pojawiła się pod koniec XIV wieku. Taczanów był gniazdem rodowym Taczanowkich herbu Jastrzębiec. W roku 1926 majątek obejmował 839 hektarów. Działała wówczas gorzelnia, elektrownia oraz tartak. Ostatnim właścicielem wsi był Jan Taczanowski.

Fotografie Taczanowa w obiektywie Anny Lizakowskiej

Pokaż Wielkopolska na większej mapie

Będąc w Taczanowie warto także zobaczyć:

Pleszew ok. 4 km.
pałac w Bugaju ok. 12 km.
pałac w Dobrzycy ok. 14 km.
zamek w Gołuchowie ok. 15 km.

Pałac Taczanowskich

Pochodzi z końca XVIII wieku, rozbudowany ok.1853 roku dla Alfonsa Taczanowskiego w stylu klasycyzmu berlińskiego. W 1922 roku został przebudowany front pałacu wraz z portykiem a w latach 70 XX wieku przeszedł gruntowny remont. Obiekt posiada piwnice sklepione odcinkowo, poddasze natomiast jest nakryte dachem dwuspadowym. Jest wzniesiony na planie prostokąta z aneksem od wschodu. Elewacje pałacu są podzielone gzymsami podokiennymi i sztukateriami. Zachwycająca, neogotycka wieża wjazdowa pochodzi z ok. 1864 roku. Widnieje na niej herb Taczanowkich a po bokach znajdują się alegoryczne rzeźby gospodarności. Obecny stan założenia rezydencjonalnego jest zadawalający, lecz aż prosi się o kolejną renowację wraz z utworzeniem we wnętrzach ekspozycji muzealnej czy choćby hotelu z restauracją.

Fotografia archiwalna, stan na ok. 1912 rok. Leonard Durczykiewicz.

Fotografia archiwalna, stan sprzed ok. 1929 roku. Sas-Lityński.

Lato 2006:

Wiosna 2010:

 

Zespół folwarczny

Składa się z kilku budynków gospodarczych. Prezentowana na zdjęciu poniżej oranżeria zbudowana w stylu normandzkim pochodzi z ok. 1853 roku. Przed 1939 rokiem użytkowana była jako sala balowa, po 1945 została adaptowana na magazyn. Do zespołu należy także cieplarnia z basztami; pawilon z wozowniami; budynek ptaszarni przekształconej na stajnię koni cugowych, wzniesiony na rzucie ośmioboku; wieża z mieszkalnymi aneksami.

Park krajobrazowy

Zajmuje powierzchnię ponad 20 ha, został założony w II poł. XVIII wieku. Można w nim znaleźć aleje grabowe, duży staw z wysepką oraz liczne drzewa takie jak dęby, lipy, jesiony, topole, cisy itd. W całości uznany za pomnik przyrody.

Kaplica- mauzoleum

Znajduje się parku na północ od pałacu. Wzniesiono ją 1861 roku. Połączona jest krytym gankiem z niską wieżą- dzwonnicą. Wyposażenie wnętrza utrzymane jest jednolicie w stylu neogotyckim (2 ołtarze, stalle połączone z konfesjonałami, ławki, ambona, witraże, rzeźby i obrazy, chór z żeliwnymi podporami i schodkami, organy). Obecnie pełni funkcję kościoła.

Fotografia archiwalna, stan sprzed ok. 1929 roku. Sas-Lityński.

 

Źródło: S. Małyszko, Ł. Gajda. Majątki Wielkopolskie: Powiat Pleszewski; www.pleszew.pttk.pl; Leonard Durczykiewicz. Dwory Polskie w Wielkiem Księstwie Poznańskiem (1912); Stanisław Lityński. Złota Księga ziemiaństwa polskiego poświęcona kulturze i wytwórczości rolnej. Warszawa 1929; Fot. archiwalna Leonard Durczykiewicz oraz Sas-Lityński; Fot. Aleksander Liebert