kościół murowany
Władysławów

Władysławów

Oceń atrakcyjność miejsca klikając na gwiazdkę
[Suma: 1 Średnia: 2]

Dawne miasto, obecnie wieś, siedziba gminy Władysławów, położona w powiecie tureckim.  Prawa miejskie Władysławów posiadał w latach 1727–1870 i 1919–1934. Osada lokowana została w bezpośrednim sąsiedztwie starszej, bo średniowiecznej wsi Russocice, której rodowód wywodzony jest z XIV wieku. W XVIII wieku Russocice należały do Jana Władysława Kretkowskiego, wojewody chełmińskiego. Uzyskał on od króla Augusta II Mocnego zezwolenie na lokację w bezpośrednim sąsiedztwie wsi nowego miasta wywodzącego swoją nazwę od jego imienia.  Świeżo lokowane miasto w dobrach wyszyńskich i russockich stało się w 1728 roku własnością rodu Gurowskich. Do dzisiaj zachował się XVIII-wieczny układ zabudowy, wynikający m.in. z dawnej warsztatowej produkcji tkanin. Długi rynek targowy, z wybiegającymi ulicami, jest do dzisiaj nad wyraz czytelny. Władysławów od początku swojego istnienia związany był z osadnikami spoza Rzeczypospolitej tj. Ślązakami, Saksończykami i mieszkańcami Pomorza. Uznawane jest za najstarsze w środkowej Polsce rzemieślnicze miasteczko zamieszkane przez osadników niemieckich.

icon-car.pngFullscreen-Logo
Władysławów

ładowanie mapy - proszę czekać...

Władysławów 52.103500, 18.474100 Władysławów

Dawny kościół ewangelicki

Dawny zbór ewangelicki z 1872 roku, wzniesiony w miejscu poprzedniej świątyni z XVIII wieku. Budową kierował architekt powiatowy Jan Chorąży. Obiekt ma formę jednonawowego korpusu z samodzielną, wyższą kurtyną fasady wychodzącej na wschód. Wnętrze pierwotnie posiadało dwa rzędy empor wspartych na drewnianych filarach.

Tutejsza parafia ewangelicka była najstarszą tego typu strukturą wyznaniową ziemi kaliskiej z okresu XVIII wiecznego osadnictwa. Już w 1747 roku Melchior Gurowski ustanowił prawo oddzielnego szkolnictwa ewangelickiego. W 1776 roku powstała samodzielna parafia kierowana przez pastora Martina Augusta Margrafa. W tym czasie powstał też pierwszy, drewniany kościół. Ostatnim pastorem przed 1939 rokiem był Adolf Hassenruck, wówczas parafia liczyła dwa tysiące wiernych. Po 1945 roku kościół został opuszczony i użytkowany jako magazyn. Wyposażenie wnętrza zostało wywiezione do Sompolna, gdzie jest użytkowane do dzisiaj.

Obiekt w 1978 roku został zakupiony od gminy ewangelicko-augsburskiej i od tego czasu służy jako Gminny Ośrodek Kultury, co trzeba przyznać jest dość rzadko spotykane. Najważniejsze jednak, że budynek nie niszczeje, tylko służy lokalnej społeczności.

Remiza

Remiza z 1890 roku, rozbudowana i zmodernizowana w latach późniejszych.

Źródło: Makary Górzyński, Zabytki miasta Turku i powiatu tureckiego, Turek 2009, materiały własne, fot. Aleksander Liebert

0

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

error

Podoba Ci się strona? Powiedz o niej znajomym