Dwór w Komorzu Przybysławskim
dwór,  park krajobrazowy,  Powiat jarociński- zabytki i atrakcje,  Wielkopolskie zamki, pałace i dwory,  Wieś

Komorze Przybysławskie

Wieś położona w powiecie jarocińskim w gminie Żerków. Pierwsze informacje o Komorzu pojawiają się około 1331 roku, kiedy władał nim Dobrogosław, który nakazał wybudowanie murowanego stołpu. Kres miejscowości przyszedł rychło, kiedy w tym samym roku doszło tutaj do najazdu wojewody poznańskiego Wincentego z Szamotuł, który jako przeciwnik króla Władysława Łokietka, wspólnie z Nałęczami i… co ciekawe- krzyżakami, spalił Pyzdry i Komorze. W walkach miało zginąć nawet 400 okolicznych mieszkańców.

W połowie XV wieku czytamy o Mikołaju i jego synu Świętosławie ożenionym z niejaką Dorotą, której odprawiono posag i wiano na jednym łanie w Komorzu. Źródła licznie wymieniają Komorskich, którzy gospodarzyli tutaj do końca XVII wieku. Wzmianka z 1508 roku mówi o stanie posiadania Andrzeja Wolickiego, który zapisywał na dobrach 150 grzywien posagu i tonę wiana żonie Jadwidze Górskiej. Jednymi z ostatnich Komorskich byli Jan, sekretarz królewski oraz Stefan, chorąży malborski. Na początku XVIII wieku wieś należała do Stanisława Leszczyńskiego. Następnie miejscowość przechodzi z rąk do rąk- należy m.in. do Naramowskich, Rydzyńskich, Dobiejewskich, Ponikiewskich i Skórzewskich.

W 1861 roku dobra zostały wystawione na licytację w sądzie wrzesińskim. Wartość majątku oszacowano na 97.294 talary, jednak ostatecznie do transakcji nie doszło. Dopiero w 1878 roku syn Kazimierza i Heleny – Bogusław Zygmunt Niegolewski sprzedał Komorze Karlowi Heinrichowi Ritsche. Komorze nabył dla zięcia Ciecierskiego- podchorążego z Litwy. Pod koniec XIX wieku na wieś składały się 38 domy a na dominium 13 domów. W tym okresie ponownie wystawiono wieś na licytację- dawne dobra rodowe nabył Leon Skórzewski. Na początku XX wieku właścicielem po Leonie Skórzewskim został w imieniu małoletniego syna Zygmunta jego ojciec – Witold Skórzewski. W 1906 roku Skórzewski sprzedał Komorze Maciejowi Prądzyńskiemu z Kołaczkowa. Drogą dziedziczenia majątek przejął Edward Grabski herbu Wczele. Ostatnim właścicielem Komorza był Kazimierz Skórzewski.

Dwór

Klasycystyczny dwór wzniesiony najprawdopodobniej dla Ignacego Skórzewskiego w połowie XIX wieku. W 1875 roku do budynku dworskiego dobudowano południowe skrzydło, następnie w kolejnym stuleciu całość przebudowano dla Prądzyńskich. Jest to parterowa, wysoko podpiwniczona budowla nakryta dachem naczółkowym, z piętrowym ryzalitem zwieńczonym balustradą w obu elewacjach. Środkowa część ryzalitu zwieńczona jest trójkątnym frontonem i poprzedzona gankiem kolumnowym z głównym wejściem. Obecnie obiekt jest zamknięty i opuszczony. Park krajobrazowy zdziczały, lecz dostępny.

Zadanie publiczne pn. „WOW- Wiedza o Wielkopolsce” jest współfinansowane ze środków Urzędu Marszałkowskiego Województwa Wielkopolskiego w Poznaniu – Departament Edukacji i Nauki w ramach otwartego konkursu na realizację w formie wspierania zadań publicznych Województwa Wielkopolskiego w dziedzinie edukacji w roku 2021.

Leave a Reply

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *