Pałac w Kopaszewie
atrakcje i ciekawostki krajoznawcze,  kościół murowany,  pałac,  park krajobrazowy,  Powiat kościański- zabytki i atrakcje,  świątynie,  Wielkopolskie zamki, pałace i dwory,  Wieś

Kopaszewo

Wieś położona w powiecie kościańskim w gminie Krzywiń. Pierwsze informacje o wsi pojawiają się w 1386 roku i dotyczą wzmianki o gospodarującej tutaj rodzinie Górków, którzy z czasem zaczynają nazywać się Kopaszewscy. W XVII wieku Kopaszewo należy do Zakrzewskich a od 1714 roku do Skórzewskich. W 1844 roku wieś kupuje bohater wojen napoleońskich i powstania listopadowego generał Dezydery Chłapowski dla syna Kazimierza i w rękach ich potomków pozostaje aż do wybuchu II wojny światowej.

Pałac w Kopaszewie na początku XX wieku

Pałac

Okazały klasycystyczny pałac zbudowany w latach 1800-1801 dla Ludwina Skórzewskiego. Rezydencja częściowo spłonęła w 1886 roku, po czym po kilku latach została odbudowana dla Kazimierza Chłapowskiego. Generalny remont domu przeprowadzony z inicjatywy Mieczysława Chłapowskiego miał miejsce w latach 1921-1923. W trakcie prac m.in. usunięto górną część baszty oraz taras na tyłach domu, zmieniono fasadę i wyszczuplono kolumny podtrzymujące portyk (dawniej były to kolumny toskańskie). Pewnym modyfikacjom uległa artykulacja elewacji, przywrócono także znajdującą się nad wejściem inskrypcję „Każdy w swoim guście” umieszczoną jeszcze przez Skórzewskich (obecnie się ona nie zachowała). Był to swojego czasu bardzo nowoczesny obiekt wyposażony w kanalizację, bieżącą wodę, elektryczność oraz centralne ogrzewanie.

Pałac w Kopaszewie

Wnętrze pałacu jest dwutraktowe- jego układ został jednak znacznie przekształcony po 1892 roku. Z oryginalnej koncepcji architektonicznej zachowała się sień na osi, a za nią w trakcie ogrodowym salon o ściętych narożnikach, w których znajdują się konchowe wnęki, mieszczące dwa klasycystyczne piece z datami 1801. W rezydencji znajdowały się pierwotnie bogate zbiory, w tym obszerna biblioteka oraz galeria obrazów takich artystów jak Bacciarelli, Brandt, Juliusz Kossak, Wyczółkowski czy Fałat. Obecnie na próżno szukać tych dzieł sztuki, jednak na otarcie łez w środków działa izba poświęcona jednemu z naszych najwybitniejszych pisarzy (aby ją zobaczyć należy się uprzednio umówić). W pałacu u rodziny Skórzewskich kilkukrotnie między sierpniem 1831 roku a styczniem 1832 roku przebywał Adam Mickiewicz, który tworzył tutaj fragmenty Pana Tadeusza:

Lecz Wojski kończył, kielich napełniając trunkiem.
Książka dostała mi się szczególnym trefunkiem.
Tę książkę, jako mówił mnie Bartek Dobrzyński,
Posiadał w Wielkopolszcze naprzód Pan Poniński.
Nie ów Poniński Łodzia, człowiek z brzydką sławą,
Co kraj przedawszy, umarł u Żyda pod ławą,
Lecz Poniński starosta; ten żyjąc wspaniale,
Podług tej książki dawał obiady i bale.
Przed śmiercią zapisał ją sąsiadowi swemu,
Co mieszkał w Kopaszewie – Panu Skórzewskiemu,
Wreszcie książkę od Pana Skórzewskiego żony
Dostał Bartek Dobrzyński, Prusakiem rzeczony,
Gdy gościł w Wielkopolszcze. Jak zabytek drogi
Prawych zwyczajów, przywiózł ją w ojczyste progi,
Lecz małą ma kuchnię, człek miernego stanu,
Dał ją mnie – niechaj służy Wielmożnemu Panu.

/Pan Tadeusz/

Tablica pamiątkowa na ścianie kopaszewskiego pałacu
Tablica pamiątkowa na ścianie kopaszewskiego pałacu

Ponoć za zgodą ówczesnej właścicielki Honoraty Skórzewskiej poeta miał tutaj odbywać „czułe spotkania” z Konstancją Łubieńską. Tak ponoć wspominał te czasy generał Chłapowski „…kiedy się inni bili, on tutaj w moim sąsiedztwie, z niecną kobietą złe życie prowadził przez cztery miesiące…”. W 1868 roku gościła tu również słynna aktorka Helena Modrzejewska ożeniona z Karolem Chłapowskim. Obecnie pałac użytkowany jest przez Stację Selekcji i Hodowli Roślin Zakładu Nasienno– Rolnego spółki „DANKO”, która rewelacyjnie wywiązuje się z utrzymania obiektu oraz otoczenia, stanowiąc wzór dla innych firm jak należy opiekować się zabytkiem.

Park o powierzchni 11.75 ha urządzony został na początku XIX wieku, następnie został przekształcony w 1894 roku. W jego tworzeniu brał udział wybitny projektant ogrodów Augustyna Denizota. Dziedziniec zajazdowy od zachodu poprzedzony jest na osi pałacu unikatową aleją platanów z początku XIX wieku prowadzącą do folwarku.

Kaplica

Tuż obok pałacu znajduje się późnobarokowa kaplica z 1794 roku pw. Najświętszej Maryi Panny Śnieżnej z fundacji Ludwika i Teodory z Niegolewskich Skórzewskich. Na zewnątrz znajdują się dwie zabytkowe stacje drogi krzyżowej prowadzącej do Rąbinia, ufundowane po tragicznej, samobójczej śmierci córki gen. Dezyderego- Zofii Koźmianowej w 1853 roku. Generał uzyskał zgodę samego od papieża Piusa IX. W dniu 3 października 1855 roku odbyło się uroczyste poświecenie drogi, która zaczyna się od kaplicy i wiedzie przez Kopaszewko, Rogaczewo Wielkie aż do kościoła w Rąbiniu i wraca tym samym szlakiem do Kopaszewa.

Zadanie publiczne pn. „WOW- Wiedza o Wielkopolsce” jest współfinansowane ze środków Urzędu Marszałkowskiego Województwa Wielkopolskiego w Poznaniu – Departament Edukacji i Nauki w ramach otwartego konkursu na realizację w formie wspierania zadań publicznych Województwa Wielkopolskiego w dziedzinie edukacji w roku 2021.

Leave a Reply

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *


Exit mobile version