Pałac w Wiatrowie
pałac,  park krajobrazowy,  Powiat wągrowiecki- zabytki i atrakcje,  Wielkopolskie zamki, pałace i dwory,  Wieś

Wiatrowo

Ta miejscowość o sympatycznej nazwie położona jest w powiecie wągrowieckim. Pierwsze informacje o wsi pojawiają się w połowie XV wieku. W 1452 roku miejscowość składała się z dwóch części, które w tym czasie zostały oficjalnie rozgraniczone. Jednym z pierwszych odnotowanych rodów gospodarujących w tym miejscu wymienia się Prusieckich. W opisach widnieją także Laskowiccy, Smoguleccy i Grochowiccy. W 1507 roku we wsi istniał młyn zwany Pokrzywnicą. Na początku XVI wieku właściciele wsi przyjęli nazwisko Wiatrowskich, z których niejaki Michał w 1523 roku zamienił część miejscowości na Zakrzewo od Macieja Zakrzewskiego. Kolejne nazwiska właścicieli warte odnotowania to Korytowscy i Żychlińscy. W 1800 roku poprzedni dziedzic Wiatrowa sprzedał majętność staroście brzesko– kujawskiemu Aleksandrowi Ezechielowi Moszczeńskiemu. W 1880 roku Wiatrowo należące do spadkobierców po Moszczeńskim stanowiło dobra rycerskie o powierzchni ok. 277 ha. Na Wiatrowo składała się wówczas wieś leżąca pomiędzy dworem i folwarkiem Nałęczyn oraz sama majętność. Z czasem kondycja majątku się poprawiła, zwiększał się areał gruntów rolnych, dobra posiadały cegielnię i owczarnię zarodową rasy Ramboueillet- Merinos. W 1926 roku pod zarządem Aleksandra Moszczeńskiego dobra liczyły 720,1 ha i dostarczały 2069 talarów czystego dochodu. Podobno był kiepskim gospodarzem, dodatkowo obdarzonym ciężkim charakterem i skłonnością do nałogów. Umiera on w 1940 roku podczas ucieczki w kierunku Warszawy.

Pałac

Pierwotną rezydencję o barokowych tradycjach wzniesiono dla Żychlińskich, następnie gruntownie przebudowano ją w 1856 roku dla Moszczeńskich w nurcie romantycznym. Budynek wzniesiony na nieregularnym planie, przypominającym literę „U”. Przebudowa projektu architekta z kręgu Fryderyka Augusta Stulera nadała budowli wyglądu wzorowanego na wizji rycerskiego zamku.

Pałac w Wiatrowie
Pałac w Wiatrowie

Zachowana starsza część jest piętrowa, poprzedzona schodami i półokrągłym gankiem dźwigającym taras. Nad tarasem znajduje się ozdobny barokowy przyczółek ze sterczynami. Od północnego zachodu dostawiono nowszą cześć zwieńczoną krenelażem i wieżyczkami w narożnikach. Mieszczące się tu wejście osłania arkadowy ganek, nad którym znajdują się wysokie, półkoliście zamknięte okna. Ta część rezydencji przypomina nieco zamek w Kórniku lub pałac w Kaźmierzu. Charakterystyczną cechą budynku jest także czterokondygnacyjna, oktagonalna wieża zwieńczona blankami.

W 1976 roku podjęto decyzje o generalnym remoncie pałacu przeprowadzonym pod nadzorem konserwatorskim. W 1991 przejęła go Agencja Nieruchomości Rolnych, która wydzierżawiała go prywatnym właścicielom. Ponoć przez pewien czas mieścił się tutaj ośrodek rehabilitacyjny dla dzieci. Obecnie budynek poddawany jest remontowi. Pozostaje trzymać mocno kciuki za powodzenie tej inwestycji, gdyż jest to bardzo wartościowa realizacja. Na moment wykonywania zdjęć pałac był dostępny z zewnątrz.


Zadanie publiczne pn. „WOW- Wiedza o Wielkopolsce” jest współfinansowane ze środków Urzędu Marszałkowskiego Województwa Wielkopolskiego w Poznaniu – Departament Edukacji i Nauki w ramach otwartego konkursu na realizację w formie wspierania zadań publicznych Województwa Wielkopolskiego w dziedzinie edukacji w roku 2021.

Leave a Reply

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

CAPTCHA