Pałac w Wiatrowie
pałac,  park krajobrazowy,  Powiat wągrowiecki- zabytki i atrakcje,  Wielkopolskie zamki, pałace i dwory,  Wieś

Wiatrowo

Ta miejscowość o sympatycznej nazwie położona jest w powiecie wągrowieckim. Pierwsze informacje o wsi pojawiają się w połowie XV wieku. W 1452 roku miejscowość składała się z dwóch części, które w tym czasie zostały oficjalnie rozgraniczone. Jednym z pierwszych odnotowanych rodów gospodarujących w tym miejscu wymienia się Prusieckich. W opisach widnieją także Laskowiccy, Smoguleccy i Grochowiccy. W 1507 roku we wsi istniał młyn zwany Pokrzywnicą. Na początku XVI wieku właściciele wsi przyjęli nazwisko Wiatrowskich, z których niejaki Michał w 1523 roku zamienił część miejscowości na Zakrzewo od Macieja Zakrzewskiego. Kolejne nazwiska właścicieli warte odnotowania to Korytowscy i Żychlińscy. W 1800 roku poprzedni dziedzic Wiatrowa sprzedał majętność staroście brzesko– kujawskiemu Aleksandrowi Ezechielowi Moszczeńskiemu. W 1880 roku Wiatrowo należące do spadkobierców po Moszczeńskim stanowiło dobra rycerskie o powierzchni ok. 277 ha. Na Wiatrowo składała się wówczas wieś leżąca pomiędzy dworem i folwarkiem Nałęczyn oraz sama majętność. Z czasem kondycja majątku się poprawiła, zwiększał się areał gruntów rolnych, dobra posiadały cegielnię i owczarnię zarodową rasy Ramboueillet- Merinos. W 1926 roku pod zarządem Aleksandra Moszczeńskiego dobra liczyły 720,1 ha i dostarczały 2069 talarów czystego dochodu. Podobno był kiepskim gospodarzem, dodatkowo obdarzonym ciężkim charakterem i skłonnością do nałogów. Umiera on w 1940 roku podczas ucieczki w kierunku Warszawy.

Pałac

Pierwotną rezydencję o barokowych tradycjach wzniesiono dla Żychlińskich, następnie gruntownie przebudowano ją w 1856 roku dla Moszczeńskich w nurcie romantycznym. Budynek wzniesiony na nieregularnym planie, przypominającym literę „U”. Przebudowa projektu architekta z kręgu Fryderyka Augusta Stulera nadała budowli wyglądu wzorowanego na wizji rycerskiego zamku.

Pałac w Wiatrowie

Zachowana starsza część jest piętrowa, poprzedzona schodami i półokrągłym gankiem dźwigającym taras. Nad tarasem znajduje się ozdobny barokowy przyczółek ze sterczynami. Od północnego zachodu dostawiono nowszą cześć zwieńczoną krenelażem i wieżyczkami w narożnikach. Mieszczące się tu wejście osłania arkadowy ganek, nad którym znajdują się wysokie, półkoliście zamknięte okna. Ta część rezydencji przypomina nieco zamek w Kórniku lub pałac w Kaźmierzu. Charakterystyczną cechą budynku jest także czterokondygnacyjna, oktagonalna wieża zwieńczona blankami.

W 1976 roku podjęto decyzje o generalnym remoncie pałacu przeprowadzonym pod nadzorem konserwatorskim. W 1991 przejęła go Agencja Nieruchomości Rolnych, która wydzierżawiała go prywatnym właścicielom. Ponoć przez pewien czas mieścił się tutaj ośrodek rehabilitacyjny dla dzieci. Obecnie budynek stoi opuszczony- na moment wykonywania zdjęć był dostępny z zewnątrz.


Zadanie publiczne pn. „WOW- Wiedza o Wielkopolsce” jest współfinansowane ze środków Urzędu Marszałkowskiego Województwa Wielkopolskiego w Poznaniu – Departament Edukacji i Nauki w ramach otwartego konkursu na realizację w formie wspierania zadań publicznych Województwa Wielkopolskiego w dziedzinie edukacji w roku 2021.

Leave a Reply

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *


Exit mobile version