Nowe Skalmierzyce

Zabudowa znajdująca się przy dawnej granicy

Stare pocztówki

Restauracja należąca dawniej do J. Seidla. Obecnie sklep spożywczy oraz mieszkania.

Dworzec

Budynek pierwszego dworca kolejowego w Nowych Skalmierzycach. Pochodzi z 1896 roku. Nie pełni swojej funkcji od wielu lat, został zastąpiony nowym, znacznie większym obiektem.

Dworzec II

Autorem projektu tej neogotyckiej budowli był Blunck, rządowy radca do spraw budownictwa. Budowę rozpoczęto w 1904 roku, a w październiku 1909 roku nastąpiło uroczyste otwarcie dworca. Mury grubości ok. 70 cm zbudowano z czerwonej cegły oraz opasującymi gmach wstawkami z zielonej cegły opalizującej. Wnętrza były niegdyś bogato zdobione i komfortowo wyposażone. Restauracje dworcowe o podobnym standardzie można było znaleźć tylko w Berlinie albo Wiedniu. Dworzec był miejscem wielu spotkań delegacji państwowych, a w 1913 roku odbyły się oficjalne rozmowy cesarza Wilhelma II z carem Mikołajem II. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości dworzec utracił stopniowo znaczenie. W 1924 roku obszerne pomieszczenia zamieniono na warsztaty naprawy wagonów, niszcząc przy tym ekskluzywne wnętrza. Z zawieruchy II wojny światowej dworzec wyszedł praktycznie bez szwanku w niezmienionej formie. Obecnie w części pomieszczeń znajduje się fabryka instrumentów muzycznych.

Hotele

Pierwotnie budynek nosił nazwę Hotel Imbach, w późniejszym okresie został powiększony o jedno piętro zmieniając przy tym nazwę na Hotel Sperling. Pochodzi z początku XX wieku. Obecnie znajdują się tutaj sklepy oraz mieszkania.

Dawny Hotel Mamelok, zlokalizowany przy ulicy Kaliskiej.

Nowo otwarty Hotel Lazur. Poprzednio w tym miejscu znajdował się dom mieszkalny, który został znacznie przebudowany.

Dawna księgarnia

Dawna księgarnia należąca niegdyś do Maxa Josta.

Domy kolejowe

Wieża ciśnień

Zbudowana przed 1913 rokiem. Jest to obiekt konstrukcji murowanej na planie koła, posiada dach stożkowy z 8-boczną wieżyczką. Stan, jak widać na zamieszczonych fotografiach, jest kiepski.

Poczta kolejowa

Budynek dawnej poczty kolejowej z początku XX wieku. Zbudowany w stylu neogotyckim.

Przepompownia

Pomnik Powstańców Wielkopolskich

Pomnik Powstańców Wielkopolskich znajduje się przy trasie Kalisz - Ostrów Wlkp., na granicy miasta Nowe Skalmierzyce i wsi Skalmierzyce. Pomnik wybudowano ze składek społecznych województwa i symbolizuje on dwie części wielkopolski rozdzielonej przez zabory. Pomnik został odsłonięty 28 grudnia 1978 roku. Jego autorem jest Józef Kopczyński.

Pomnik Lotników

Pomnik uwiecznia śmierć siedmiu polskich lotników: kpt. obs. Karol P. Gębik, kpt. pil. Franciszek Jakusz-Gostomski, sierż. pil. Ludwik H. Misiak, st. sierż. Wiktor Jabłoński, st. sierż. Kazimierz Pacut, plut. Zdzisław Kuczkowski, kpr. Henryk Fojer, którzy 15 września 1943 roku zginęli w katastrofie Halifax'a JD-154 z 301 eskadry przy 138 dywizjonie RAF, lecieli z Wielkiej Brytaniii ze zrzutem broni dla żołnierzy AK w Ołoboku koło Kalisza. Zginęło także troje mieszkańców domu znajdującego się przy ulicy Kaliskiej.

Kościół Matki Boskiej Nieustającej Pomocy

Świątynia Matki Bożej Nieustającej Pomocy została wybudowana w latach 1911 - 1913 staraniem pastora Bertholda Haarhausena, przy finansowym wsparciu władz kolejowych oraz miejscowych ewangelików. Kościół jest nakryty wysokim dachem dwuspadowym ze ściętymi szczytami i sygnaturką. Wnętrze jest jednonawowe, na rzucie prostokąta z wyodrębnionym prezbiterium, w którym pierwotnie znajdował się ołtarz ambonalny. Do dziś zachowały się dwa witraże świętych apostołów Piotra i Pawła. Wartość zabytkową posiada drewniane sklepienie kościoła pokryte polichromią z ornamentyką roślinną - geometryczną i medalionami z wersetami biblijnymi oraz boczne empory z płycinami, każda w innym rysunku ornamentalnym nieznanego autora, datowane na rok 1913. Na wysokości drugiego piętra nad kruchtą, znajduje się balkon chóru ze stylowymi organami. Fronton kościoła zdobią drzwi z bocznymi zarysami kolumn wspierających portyk z ornamentem kwiatowym. Na stronie południowej znajduje się wieża zwieńczona krzyżem z hełmem pokrytym blachą miedzianą. W przyziemiu wieży umieszczona jest zakrystia oraz boczne wejście. Kościół służył ewangelikom do końca I wojny światowej. Po powstaniu wielkopolskim liczni protestanci opuścili Nowe Skalmierzyce, a opiekę duszpasterską nad pozostałymi przejął pastor Rutz z Ostrowa. Po II wojnie światowej, 25 czerwca 1951 roku, opuszczony kościół przejęli katolicy aktem poświęcenia dokonanym przez księdza kanonika Franciszka Jelińskiego, wraz z nadaniem mu tytułu Matki Bożej Nieustającej Pomocy.

Kościół Bożego Ciała

31 lipca 1925 roku został wydany dekret powołujący do życia nową parafię pod wezwaniem Bożego Ciała, której tytuł nawiązywał do zdarzenia z 1780 roku, kiedy to z kościoła św. Katarzyny w Skalmierzycach wykradziono parametry liturgiczne z Najświętszym Sakramentem i znaleziono je na polach, przy późniejszej granicy. W 1927 roku przybył do parafii pierwszy proboszcz ks. Stanisław Szwedziński, który rozpoczął tworzenie zrębów organizacyjnych nowej parafii. Wtedy też rozpoczęto przy pomocy Komitetu Budowy Kościoła, starania o świątynie, gdyż zastępczo używano kaplicę w budynku dawnej poczty przy dworcu kolejowym. Zakończenia budowy i poświęcenia kościoła w 1932 roku dokonał ksiądz Czesław Gmerek.

Fotografie nowo budowanej wieży kościelnej, lata 2007-2008