Bagatela
Pałac
Ogólne informacje
Otoczony lasem zespół pałacowo-parkowy znajdujący się w pobliżu
Czekanowa, ok. 6 km od Ostrowa Wielkopolskiego,
powiat ostrowski. Las Bagatela
jest obszarem leśnym, którego nazwa pochodzi od znajdującego
się tutaj pałacu Radziwiłłów. W pobliżu pałacu umiejscowione
są trzy głazy narzutowe, w tym jeden pomnikowy.
Pałace
i dwory wielkopolskie komercyjnie
Pokaż Wielkopolska
na większej mapie

Będąc w Bagatelii warto także zobaczyć:
drewniany
kościół w Biskupicach Ołobocznych ok. 3 km.
klasycystyczny pałac-muzeum
w Lewkowie ok. 5 km.
Ostrów Wielkopolski
ok. 6 km.
Bagatela-
etymologia nazwy
Według
pamiętnika
Elżbiety Radziwiłłówny, siostry późniejszych właścicieli pałacu,
nazwa założenia "Bagatela" pochodzi z czasów, kiedy
dziedzic Czekanowa Michał Biernacki mając zamiar wybudować dwór
dla córki i zięcia, stwierdził, że takie przedsięwzięcie to
dla niego "bagatela".

Pałac
Zespół
rezydencjonalny powstał w drugiej połowie XVIII wieku jako stała
siedziba właścicieli majątku Czekanów. Założycielem zespołu
był Michał Biernacki herbu Poraj, który odziedziczył majątek
w 1768 roku. Pierwotna rezydencja była dworem parterowym, ze
środkową częścią dwukondygnacyjną. Budynek usytuowano wykorzystując
naturalne warunki leśnej polany, a park sukcesywnie komponowano
poprzez nowe nasadzenia.
Majątek w rękach rodziny Biernackich był do 1877 roku, przejmowany
przez kolejne pokolenia. W 1877 roku majątek nabył Ferdynand
książę Radziwiłł herbu Trąby. Zamierzał przebudować dwór na
pałac myśliwski, jednak tylko zgromadził materiały, a w roku
1882 odstąpił go bratu, Karolowi. W lipcu 1884 roku do Bagateli,
po zakończeniu prac wprowadził się Karol Radziwiłł z synem Władysławem,
a później siostra Karola, Elżbieta. Wyposażenie pałacu sprowadzone
zostały z Berlina. Część z nich, meble ze złoceniami, z blatami
z marmuru Carrara wykonali rzeźbiarze i stolarze włoskiego pochodzenia
Ferrari i Montagner. Dodatkowo w 1909 roku wnętrza pałacowe
wzbogaciły się o trofea myśliwskie przywiezione przez Władysława
Radziwiłła z jego afrykańskiej wyprawy. Reprezentacyjne
schody wewnętrzne, które można podziwiać do dzisiaj, wykonał
Bissink z Wrocławia. Oprócz schodów zachowa została również
stolarka drzwiowa i okienna oraz sufit kasetonowy w danej jadalni
(obecnie sala konferencyjna) Autorem projektu przebudowy był
znany architekt Zygmunt
Gorgolewski. Jest to obiekt murowany, podpiwniczony, z drewnianymi
stropami parteru i piętra, nakryty dachem naczółkowym. Wzniesiony
jest na rzucie prostokąta o symetrycznym układzie pomieszczeń.
Po zakończeniu II wojny światowej urządzono w pałacu mieszkania
lokatorskie, a następnie został przejęły przez Lasy Państwowe.
W latach 1960-70 pałac został przebudowany, wprowadzono liczne
zmiany wewnątrz oraz w zewnętrznej bryle budynku- zniekształciło
to wygląd obiektu. W następnych latach stan techniczny pałacu
zaczął się pogarszać. Na wiosnę 2000 roku nowy właściciel przystąpił
do remontu kapitalnego pałacu, przywracając mu pierwotną urodę.
Obecnie znajduje się tutaj Centrum
Szkoleniowe wraz z hotelem.

Fotografia archiwalna, stan na ok. 1912 rok.
Leonard Durczykiewicz.








Park krajobrazowy
Ukształtowany
najprawdopodobniej w 1. połowie XIX wieku na bazie naturalnego
zadrzewienia leśnego. Zajmuje powierzchnie ok. 2 ha.

Źródło:
S. Małyszko. Majątki Wielkopolskie: Powiat Ostrowski, www.bagatela.com.pl,
materiały własne, Leonard Durczykiewicz. Dwory Polskie w Wielkiem
Księstwie Poznańskiem (1912); Fot. archiwalna Leonard Durczykiewicz;
Fot. Aleksander Liebert